Rhodos kent een lange en rumoerige geschiedenis als uitvalsbasis van verschillende beschavingen. Daarnaast is het eeuwenlang een belangrijke ontmoetingsplek geweest voor de handel tussen de verschillende naties op de Middellandse Zee. Dankzij deze indrukwekkende historie zijn er vandaag de dag zeer uiteenlopende gebouwen en tal van andere culturele bezienswaardigheden op het eiland te bewonderen.

Het ontstaan van het eiland

Het ontstaan van het eiland Rhodos vindt zijn oorsprong in de Griekse mythologie. Volgens de mythen verdeelde oppergod Zeus het land onder zijn zonen. Hierbij vergat hij één van zijn zonen, zonnegod Helios, een deel te geven. Om dit probleem op te lossen rees hij het eiland Rhodos op uit de zee en bedeelde dit toe aan Helios.

Hippodamus van Milete

Rhodos-Stad werd in het jaar 408 voor Christus gesticht opdat de bewoners van de grote drie steden (Lindos, Kamiros en Ialysos) besloten dat op het eiland een nieuwe hoofdstad gebouwd moest worden. Het ontwerp van de stad wordt toegeschreven aan Hippodamus van Milete, een Griekse architect en stedenbouwkundige die bekend staat om het schaakbordpatroon. Dat patroon typeerde de parallele, rechte straten die elkaar haaks snijden, een systematiek dat in gaat tegen de toen gebruikelijke wirwar en bouwkundige chaos in steden als Athene, die rondom een Akropolis waren ontstaan. De nieuw gestichte en heropgebouwde steden werden sindsdien volgens de systematiek van Hippodamus aangelegd. Rhodos-stad ontwikkelde zich in de jaren daarna als belangrijk cultureel en financieel centrum.

Minoërs, Achaëers & Doriërs

In 1600 voor Christus vestigden de Minoiërs zich op Rhodos. Deze Oud-Griekse beschaving had belangrijke handelsbetrekkingen met onder meer het Oude Egypte, Anatolië en Kanaän. Het is mogelijk dat deze relatief onbekende beschaving de eerste thalassocratie was, waarmee de machthebber op zee wordt aangeduid. Op Rhodos hebben de Minoërs maar relatief kort overheerst, want in circa 1500 voor Christus veroverden de Achaëers het eiland. In totaal hebben de Minoërs honderden jaren in gebieden in de Middellandse Zee geheerst, voornamelijk op eilanden als Kreta. De Achaëers, ook wel de Myceense of Helladische beschaving genoemd, hebben echter ook maar enkele honderden jaren overheerst, want de Doriërs vielen Kreta circa 1111 voor Christus binnen, wat het einde van de Myceense beschaving betekende.

Romeinse overheersing

De rol van het eiland als belangrijk en welvarend handels- en trefpunt werd aanzienlijk minder tijdens de Romeinse overheersing. Van 200 v.Chr. tot 197 v.Chr. speelde Rhodos een rol in de Tweede Macedonische Oorlog. Samen met Pergamum, Athene en Rome werd oorlog gevoerd en gewonnen tegen Philippus V van Macedonië. In 43 v.Chr. werd het eiland geplunderd door veldheer Cassius, die als senator een belangrijke rol speelde in het complot tegen Julius Caesar.

Maltezer Orde

Nadien is het eiland overvallen geweest door onder meer de Goten, de Perzen, de Arabieren en de Kruisvaarders. Tot slot werd in 1309 Rhodos officieel aangekocht door de Maltezer Orde, alwaar zij uitweken voor de oprukkende Ottomanen. De Soevereine Militaire Hospitaal Orde van Sint Jan van Jeruzalem, van Rhodos en van Malta, zoals de officiële en volledige benaming van de Orde luidt, was een door de Koning van Jeruzalem gestichte ridderorde die een soevereine status genoot. Sinds 1312 werd de orde ondergeschikt aan de Rooms-Katholieke Kerk en heeft het sindsdien net als de Orde der Tempeliers een bijzondere plaats in de Europese geschiedenis ingenomen. Uiteindelijk verloor de Orde haar grondgebied op Rhodos aan de Ottomanen in 1522, na een oorlog van meer dan 70 jaar.

De Orde wordt ook wel aangeduid met de Orde van Sint-Jan of als Johannieterorde. Heden ten dage bestaat de Orde nog steeds uit 13.500 leden die bij hun werkzaamheden worden ondersteund door 80.000 vrijwilligers en 20.000 betaalde medewerkers. De Maltezer Orde is in meer dan 90 landen actief op het gebied van hulpverlening bij oorlogen en rampen, en beheert het vele ziekenhuizen en ambulancediensten.

De 20ste eeuw

Tot 1912 heeft Rhodos tot het Ottomaanse Rijk behoort, waarna het werd veroverd door de Italianen. De Italianen hebben hun stempel in dertig jaar tijd overduidelijk op het eiland gedrukt. Zij zijn verantwoordelijk voor de wederopbouw van vele klassieke gebouwen, zoals het Grootmeesterspaleis en herstelwerkzaamheden aan de Akropolis. Na de einde van de Tweede Wereldoorlog (1945) werd het eiland tijdelijk bestuurd door de Engelsen; dit duurde tot 1948. In maart 1948 maakte het Verdrag van Parijs een einde aan de buitenlandse bezetting en werd het aan het Koninkrijk Griekenland verbonden. Na de beëindiging van de Griekse burgeroorlog (communisten tegen partizanen) werd het eiland 1949 definitief door de Engelsen aan Griekenland overgedragen.

Conclusie

Na het lezen van deze beknopte samenvatting van de geschiedenis van Rhodos, wijs ik u graag door naar de pagina Bezienswaardigheden, alwaar u een overzicht van alle cultureel-historische bijzonderheden op Rhodos vindt.